Τα μηνύματα που φτάνουν σε μάς, γραπτά ή προφορικά, αφορούν την προσωπική μας ζωή μέσα στην λειτουργία της καθημερινής μας ζωής. Δεν πρόκειται για ξένα μηνύματα, δηλαδή τα μηνύματα που αφορούν κάποιους άλλους, αλλά αφορούν την προσωπική μας ζωή, κατά κανόνα. Και αυτό είναι ένα στοιχείο, το οποίο – κατά κανόνα – το παραβλέπουμε ή το υποτιμούμε.

Δηλαδή δεν δίνουμε σημασία στην ουσία – κατά κανόνα -, αλλά ασχολούμαστε μόνο με το περιεχόμενο, και αυτό είναι ορθό, όταν δεν παραβλέπουμε τις άλλες παραμέτρους. Διότι υπάρχουν μηνύματα της καθημερινότητας, δηλαδή για τα θέματα που μάς απασχολούν καθημερινά, ωστόσο, πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου, υπάρχουν και μηνύματα με άλλη αξία. Διαφορετική από των άλλων μηνυμάτων, διότι δεν αφορούν μόνο την καθημερινότητα με τα δικά της ερωτηματικά, αλλά αφορούν το μέλλον της προσωπικής μας – πάντα – ζωής.

Διότι το παρόν έρχεται και φεύγει, ενώ το μέλλον μπορεί να αλλάξει την ζωή μας, μέσα από ένα μήνυμα, το οποίο δεν αφορά οικονομικά και κοινωνικά θέματα, αλλά αφορά το προσωπικό μας μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο ή και αιώνιο για μάς τους Χριστιανούς. Και αυτά τα μηνύματα του μέλλοντος έχουν μεγαλύτερη αξία – προσοχή, όχι ότι τα άλλα της καθημερινότητας δεν έχουν την δική τους αξία – αλλά συμβάλλουν σε άλλη διάσταση, η οποία ελευθερώνει το άτομο από την μονότομη – συχνά – καθημερινότητα.

Και αυτό συμβαίνει, διότι μπορεί ένα τέτοιο μήνυμα μπορεί να παρεμβάλλει στην προσωπική μας καθημερινότητα ένα θέμα, ένα τομέα, ο οποίος δεν καλύπτει – μόνο – την ημερήσια ανάγκη μας, αλλά μάς φέρνει μπροστά το μέλλον, το οποίο θα έρθει ούτως ή άλλως, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει την ζωή μας, εάν παρέμβουμε εμείς προσωπικά και όχι κάποιοι άλλοι.

Διότι η προσωπική μας ζωή καθημερινά δεν είναι συνάρτηση των άλλων, αλλά εμείς καθορίζουμε και επιλέγουμε την πορεία του αύριο και του μέλλοντος. Και αυτή η πορεία περιέχει τα στοιχεία της απελευθέρωσής μας, όταν γίνεται πράξη τώρα, αλλά αφορά το μέλλον. Διότι η όραση ενός μακρύτερου ορίζοντα – λένε οι ειδικοί και το ξέρουμε κι εμείς από την πείρα των διακοπων και των ταξιδιών αναψυχής – ανοίγει τον ψυχικό μας κόσμο, τον καταπιεσμένο και σε αδιέξοδα – πολλές φορές -, σε ένα άλλο, νέο περιβάλλον, και αυτή η εμπειρία ελευθερώνει το άτομο από την πίεση της καθημερινότητας.

Με λίγα λόγια, η πίεση της καθημερινότητας μπορεί να γίνει πιο ανεκτή ή και να εξαφανιστεί, εάν κάποιος μπολιάσει το όραμα του ατομικού του μέλλοντος, στην σημερινή του καθημερινότητα. Διότι η πίστη σε κάτι που δεν φαίνεται ακόμη – αυτό σημαίνει πίστη – κομίζει στο άτομο ελευθερία, όταν βέβαια δεν πρόκειται για αυταπάτες, αλλά για σοβαρή προσέγγιση του θέματος της πίστης. Διότι η πίστη δεν αφορά αυτά που έχω ή βλέπω, αλλά αφορά κατά κανόνα το μη ορατό μέλλον, και το ξέρουμε από την ημέρα που αποφασίζουμε ένα ταξίδι αναψυχής ή ταξίδι διακοπών.

Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της πίστης, και μάλιστα της πίστης στην δύναμη που ανέστησε τον Χριστό από τους νεκρούς. Είναι η υπέρτατη δύναμη ζωής, και αφορά κάθε ενδιαφερόμενο άτομο. Διότι ο θεός θέλει όλοι οι  άνθρωποι να έρθουν σε επίγνωση και κατανόηση της Αλήθειας. Διότι η αλήθεια ελευθερώνει από το παρόν, αλλά και προετοιμάζει ένα καλύτερο μέλλον. 

Η αποδοχή ενός μηνύματος που φτάνει σε εμάς είναι ένα πρώτο βήμα ή ένα βήμα πιο κοντά στην επαφή μας με τον αποστολέα. Αυτή η αποδοχή σηματοδοτεί για τον αποστολέα την βεβαιότητα ότι ήρθε σε επαφή μαζί μας, και έχει την απόδειξη στα χέρια του ότι είμαστε σε επικοινωνία, άρα μπορεί να στέλνει και άλλα μηνύματα, προκειμένου να ολοκληρώσει το θέμα της επαφής μας.

Με λίγα λόγια, το θέμα ενός μηνύματος μπορεί να είναι απλό και για μία φορά, αλλά μπορεί να είναι και σύνθετο, και να αφορά θέματα του μέλλοντος και όχι μόνο του παρόντος, δηλαδή την περίοδο που στάλθηκε ένα μήνυμα. Και αυτό αποδεικνύει την επαφή, αλλά και την σχέση του αποστολέα με τον παραλήπτη. Εάν πρόκειται για θέμα απλό, τότε το μήνυμα έχει ολοκληρώσει τον σκοπό του. Εάν όμως το θέμα είναι σύνθετο, τότε θα πρέπει να υπάρξουν και άλλα μηνύματα, τα οποία να εξειδικεύουν το ζήτημα, δηλαδή να οδηγούν τον παραλήπτη σε ενέργειες, ανάλογα με το θέμα του μηνύματος.

Το χρέος για παράδειγμα στο κράτος, συνήθως περιλαμβάνει σωρεία μηνυμάτων, προκειμένου να μην προκύψουν δυσάρεστες συνέπειες. Το ίδιο και για τους λογαριασμούς ενέργειας, και δεκάδες άλλες ενημερώσεις που λαμβάνουμε μέσω μηνυμάτων του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή και του παραδοσιακού ταχυδρομείου. Και η διάκριση, η κατηγοριοποίηση των μηνυμάτων δεν είναι έργο του αποστολέα, αλλά του παραλήπτη, ανάλογα με το θέμα.

Τα μηνύματα που έχουν συνέπειες, λαμβάνονται υπόψη περισσότερο από όσα δεν έχουν συνέπειες και πρόκειται απλά για ενημέρωση. Όταν όμως οι συνέπειες πρόκειται να είναι σοβαρές με επιπτώσεις στην προσωπική μας ζωή, τότε η ευθύνη απέναντι στην διαχείριση των μηνυμάτων αυτής της κατηγορίας, λαμβάνει άλλες διαστάσεις για τον παραλήπτη. Διότι η διευθέτηση των υποθέσεων έγκαιρα, δεν είναι θέμα του αποστολέα του μηνύματος, αλλά το παραλήπτη, ο οποίος, ως φυσικός αποδέκτης, έχει την ευθύνη των ενεργειών του προς αποφυγή των συνεπειών.

Και στην υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού, για όσους ενδιαφέρονται να την ενσωματώσουν στην προσωπική τους καθημερινή ζωή σε σχέση με τις σκέψεις, και τις πράξεις τους απέναντι στον εαυτό τους και την γύρω κοινωνία, το θέμα αυτό των μηνυμάτων παίζει σπουδαίο ρόλο. Η φύση διδάσκει και προειδοποιεί. Οι νόμοι του κράτους προειδοποιούν. Η πρακτική μας ζωή είναι ζωσμένη με νόμους και διατάξεις, από τις οποίες παίρνουμε μηνύματα για την θέση μας στην πραγματική ζωή και όχι στην θεωρία.

Και θα μπορούσαμε να πούμε ότι, η ζωή μας σήμερα, τον 21ο αιώνα, είναι μια καθημερινή επαφή με χιλιάδες μηνύματα, από τα οποία γίνεται αντιληπτή η θέση μας. Και εφόσον αυτή δεν συμφωνεί με την αλήθεια της ζωής, πρακτική και νομική, τότε το άτομο φέρει την ευθύνη της διόρθωσης και όχι το κράτος και οι νόμοι. Διότι το κράτος δεν παρεμβαίνει σε μικρές αποκλίσεις από το νόμο. Ωστόσο, εάν αυτές συνεχιστούν τότε το κράτος έχει το δικαίωμα να επιβάλλει την τάξη με τις προβλεπόμενες συνέπειες.

Αυτό είναι το έργο του κράτους. Το έργο του ατόμου – κατά την διδασκαλία του Χριστού – είναι να βλέπει και να ακούει τα μηνύματα, πριν αυτά λάβουν διαστάσεις παρανομίας, Διότι τότε το μήνυμα είναι η απόδειξη της γνώσης μας για την παρανομία, και την επιμονή μας να συνεχίζουμε την παρανομία. Και αυτό είναι καταδικαστικό για το άτομο που θέλει το αύριο να είναι καλύτερο από το σήμερα και όχι χειρότερο.